حاج احمد متوسليان

بسم تعالی

در مرحله ی اول عمليات فتح المبين *قرار گاه عملياتی قدس*

متشکل از تیپ ۱۴ امام حسين (ع) ؛ و تیپ ۸۴ خرم آباد ارتش ؛ موفق

نشده بود که يکی از اهداف خود يعنی امام زاده عباس را بگيرد .

ادامه ی اشغال امامزاده عباس توسط دشمن ؛ موقعيت حساسی را بوجود آورده بود .

چرا که فرماندهی سپاه ۴ عراق به راحتی می توانست از طريق معابر

مواصلاتی ارتفاعات تينه تانک های لشگر۱۰ زرهی خودش را وارد عمل کند

و عليه نيروهای ما يک رشته آتش سنگين را به مرحله ی اجرا در بياورد .

بر همين اساس بود که وقتی بعد از مرحله ی اول عمليات به قرارگاه تاکتيکی

 مشترک سپاه و ارتش رفتيم در جلسه ای که با حضور همه ی فرماندهان

واحد های ارتش و سپاه برگزار شده بود برادر محسن رضايی به من گفت :

*شما بايد روی محور امامزاده عباس عمل کنيد هرچند که می دانيم

اين منطقه جزو اهداف محول شده به قرارگاه عملياتی شما <قرارگاه نصر>

هم نيست .*حتی برادر محسن من را از جلسه بيرون آورد و گفت :

* برادر احمد! به هر حال کاری است که شده و ما اين مطلب را توی جلسه گفتيم

فقط بدانيد اصل اين است که بايد کاری کنيم تا اين عمليات با شکست مواجه

نشودمطمئن باشيد که اگر دز اين مقطع عمليات شکست بخورد کل قضيه ی ادامه ی

آن می رود تا هشت نه ماه آينده تا بشود دوباره آمد و در اينجا کار کرد . *

روی همين اصل ما مجبور شديم که به هدف قرارگاه عملياتی قدس يعنی منطقه ی

امامزاده عباس هم حمله کنيم تا يا آنرا به تصرف در آوريم ؛ يا حداقل منطقه را تامين

کنيم .

  گوشه ای از مصاحبه ی حاج احمد متوسليان 

از نوار مصاحبه ی راوی قرارگاه فرعی

 نصر ۲ در پايان نبرد فتح المبين